Naast de kwestie

Recordjager Graeme Obree: topatleet of technologisch fraudeur? (video)

graeme obree old faithfull windtunnel test

De ondertussen al wat oudere generatie kent hem waarschijnlijk wel nog. Graeme Obree, de Schotste knutselaar maar vooral een goede pistier met enkele wereldtitels en een (verbannen) werelduurrecord op zijn naam.

Obree had een obsessie om de meest aerodynamische houding te vinden en maakte daarmee jacht op het werelduurrecord. Hij maakte zelf een fiets, ‘Old Faithful’, met onder andere lagers uit een wasmachine. Zijn twee meest baanbrekende houdingen werden uiteindelijk door de UCI afgeschaft, wegens een oneerlijk voordeel. Maar was er nu effectief zoveel voordeel te halen uit de ‘tucked positie’ en de ‘superman positie’? Die vraag stelde kledingmerk Endura zich, en daarom nodigde het Graeme Obree uit naar een moderne windtunnel om voor eens en altijd de discussie af te ronden.

Tijdens de testen worden de normale tijdrithouding uit de jaren ’90 vergeleken met de ‘tucked positie’ (heel compacte houding), de ‘superman positie’ (armen ver vooruit gestoken) én de huidige tijdrithouding met modern materiaal en kleding. Gedurende de testen was Obree toch wat nerveus, want hij zou nu te weten komen of hij inderdaad zoveel voordeel haalde uit zijn Old Faithful en zijn posities. Kon hij slechts winnen door technologie of was hij daarnaast ook een goede atleet? Een mix van beide bleek uiteindelijk het verdict.

De slechtste positie bleek de UCI standaard uit 1993 te zijn, met een weerstand van 384 watt en een frontale oppervlaktecoëfficiënt van 0,204. Vervolgens kwam de ‘superman positie’ met een weerstand van 376 watt en een frontale oppervlaktecoëfficiënt van 0,200. Een besparing van amper 8 watt, en toch reed Graeme Obree hier verschillende records mee. Er zat dus wel degelijk wat power in die benen van de Schot. Na de superman komt de huidige UCI standaard met een weerstand van 354 watt en een frontale oppervlaktecoëfficiënt van 0,185. Renners vandaag besparen dus 30 watt ten opzichte van de renners in 1993. En tot slot komt de ‘tucked positie’ met een weerstand van 324 watt en een frontale oppervlaktecoëfficiënt van 0,172. Dat wil zeggen dat deze positie maar liefst 30 watt bespaart op de huidige UCI standaard en een gigantische 60 watt op de UCI standaard uit 1993. De ‘tucked positie’ werd volgens ons dus inderdaad beter verbannen, ook al gewoon voor de veiligheid van de wielrenners op zich.

Voor de fans, hieronder kan je de kortfilm van Endura bekijken:

Vorig artikelVolgend artikel